Pittige onderhandelingen

Op 21 januari 2011 verschijnt een nieuwe versie van de hoofdlijnennotitie om 18:10.
Op deze dag is er een interview in de Volkskrant met Marco Florijn, onderhandelaar namens de VNG.[1] Op deze dag verschijnt het volgende bericht in Binnenlands Bestuur dat wellicht op dit interview gebaseerd is. Het overleg tussen het ministerie van SZW, de VNG, Divosa (sociale diensten) en Cedris (sw-bedrijven) over één regeling voor mensen die moeilijk aan het werk komen, levert 'pittige gesprekken' op. Dat vindt onderhandelaar Marco Florijn van de VNG. Hij meldt dat het overleg 'moeizaam vordert'. Eén regeling aan de onderkant van de arbeidsmarkt moet ervoor zorgen dat de regels simpeler worden. De regels voor de Wwb, Wij, Wsw en Wajong zouden vervangen moeten worden door één regeling. Daarbij wordt ervan uit gegaan dat mensen naar vermogen werken en de overheid het loon aanvult. 

Florijn vindt dat er goede gesprekken worden gevoerd met staatssecretaris Paul de Krom. Maar is nog niet zeker van de uitkomst. 'De auto ziet er prima uit, maar ik wil nog wel even onder de motorkap kijken', licht hij toe. De VNG heeft in het overleg tien voorwaarden op tafel gelegd om tot één regeling te komen. 'De drie belangrijkste gaan over beleidsvrijheid, ontschotting van de budgetten en de financiële doorrekening', aldus Florijn. 'We moeten er zeker van zijn dat het financieel haalbaar is en dat we bijvoorbeeld bij de Wsw de structuur overeind kunnen houden.' De VNG gaat in februari de verantwoordelijke wethouders informeren over de gesprekken. Zij zijn het die het beleid moeten gaan uitvoeren. In vijftien bijeenkomsten worden de meningen gepeild. [2] De onderhandelingen met het ministerie zijn onderdeel van de totale onderhandelingen over het bestuursakkoord. [3]

24 januari 2011. Op deze dag verschijnen twee versies van de hoofdlijnennotitie om 21:06 en 23:12. Ze zijn toen tot in de nachtelijke uurtjes doorgegaan want de derde versie verschijnt 25 januari om 00:42. 24 januari is een maandag. Wat is er tijdens dit nachtelijk overleg besproken? Oa uitstel van invoering van de nieuwe wet Werken naar Vermogen. Dat wordt de volgende dag uit berichten duidelijk. 

26 januari 2011. Het samenvoegen van verschillende uitkeringen tot één regeling wordt mogelijk uitgesteld. De VNG dringt bij het ministerie van Sociale Zaken aan op uitstel tot 2013. Op een ledenbijeenkomst, gisteravond in Leiden, zei bestuurslid Kees Jan de Vet ‘het beeld te hebben dat staatssecretaris Paul de Krom daar zeer serieus naar wilde luisteren’. In het regeerakkoord is opgenomen dat al vanaf volgend jaar de Wajong, Wet werk en bijstand en de Wet sociale werkvoorziening worden samengevoegd tot één regeling voor ‘de onderkant van de arbeidsmarkt’. Gemeenten moeten die ene regeling gaan uitvoeren. Vóór 1 februari zou De Krom een brief sturen naar de Tweede Kamer met op hoofdlijnen de uitwerking van dit plan, maar bij de VNG leeft de indruk dat die datum niet wordt gehaald.

Het ministerie wil dat niet bevestigen. Wel zegt woordvoerder Nico Mokveld: ‘Tot op dit moment lopen de gesprekken nog. Iedere avond is er overleg en daar worden allerlei aandachtspunten voor het voetlicht gebracht. Maar elke dag dat je dooronderhandeld maakt het moeilijker de beoogde datum te halen.’ Lees het volledige bericht bij Binnenlands Bestuur

---

[1] Volkskrant 21-01-2011. Onduidelijkheid over Wajong..

[2] Lees het volledige bericht bij Binnenlands Bestuur.

[3] 21 januari 2011. COMMENTAAR Kees Jan de Vet, lid directieraad VNG. Het regeerakkoord voorziet in forse decentralisaties voor gemeenten; het gaat om miljardenoperaties met stevige efficiëncykortingen. Namens de gemeenten onderhandelt de VNG met het kabinet over een Bestuursakkoord. Hierin wordt onder meer op het terrein van de decentralisaties bezien of, en zo ja onder welke randvoorwaarden, gemeenten op het terrein van werk, jeugdzorg en dagbesteding ook eerste overheid gaan worden.

Waarom willen de gemeenten uitbreiding van de doelgroep voor de loondispensatie?

Bij de onderhandelingen met de gemeenten werd duidelijk, dat vooral de bezuinigingen op de WSW een groot struikelblok waren, maar ook gaven de gemeenten aan, andere bezuinigingen moeilijk te kunnen doorvoeren zonder een kaalslag in allerlei voorzieningen en begeleiding. Over dit punt is lang onderhandeld. De gemeenten voelden zich voor het blok geplaatst om iets uit te moeten voeren wat onuitvoerbaar was. Hoe is men eruit gekomen? Hiervoor moeten we de nieuwe loondispensatie en het 'herstructureringsfonds" erbij betrekken. De doelgroep van de loondispensatie is namelijk aanzienlijk uitgebreid ten opzichte van de pilot die op dit moment begon te lopen, hoewel in sommige publicaties wordt aangegeven, dat de regering eigenlijk tegen uitbreiding van die doelgroep was. Maar de gemeenten hebben er in de onderhandelingen sterk op aangedrongen. Waarom? In feite komen op basis van de afspraken ook mensen, die gezond zijn van lijf en leden voor de  tewerkstelling met behulp van ontduiking van het minimumloon in aanmerking. De gemeenten kunnen deze mensen, die beneden het minimumloon krijgen uitbetaald,  inzetten voor belangrijke taken, die niet wegbezuinigd kunnen worden of waarvan men wil dat ze blijven bestaan. En in het kader van de  WSW nieuwe stijl kunnen ook praktisch gezonde mensen voor werkzaamheden worden ingezet, waarmee de gemeenten geld kunnen verdienen op de ‘markt’  om de WSW te financieren. Via het 'herstructureringsfonds' dat in de langdurige staart van de onderhandelingen op tafel kwam, kunnen hieruit de opleiding van de nieuwe arbeidskrachten tijdelijk financieren. Een vrij brede groep, die vaak nauwelijks arbeidsgehandicapt is, kan worden ingezet, terwijl die mensen eerst een uitkering hadden. Op deze wijze kunnen gemeenten aanzienlijke bezuinigingen doorvoeren, in overeenstemming met de eisen van de regering, en toch andere inkomsten genereren waarmee voorzieningen in stand kunnen worden houden. Bovendien krijgen de gemeenten een grote beleidsvrijheid. Dit maakt het mogelijk geld 'uit de markt' te halen. Nu al worden in de WSW mensen met een grote arbeidshandicap vervangen door mensen, die in feite langdurig werklozen zijn, maar die nog wel een behoorlijke arbeidsproductiviteit hebben. Op die manier kunnen producten en diensten worden geleverd die gewoon in de markt gezet worden en daar verdient de gemeente geld mee. 

Systeem van loondispensatie en psycho-sociale beperkingen

Na de drie overleggen van 3,4 en 5 januari is er weer een overleg op 11 januari. Op deze dag verschijnen nieuwe conceptversies van de hoofdlijnennotities om 12:49, en 15:45.
Mede als reflexie op de onderhandelingen met de VNG tot dan toe verschijnt op 12 januari 2011 een set van drie nieuwe memo’s (nrs 17,18 en 19) mbt het programma werken naar vermogen. Ze gaan over de financieringssystematiek werken naar vermogen, het schot tussen het inkomensdeel en het participatiebudget, en de inventarisatie van de risico’s van het tijdpad in 2012. Op deze dag verschijnt een nieuwe versie van de hoofdlijnennotitie om 16:46. Op 13 januari 2011  is er overleg met de staatssecretaris over bovenstaande set van drie memo’s.

Tussenconclusie onderhandelingen met VNG.

Onderhandelaars van de VNG wilden blijkbaar meer duidelijkheid over hoeveel geld er voor gemeenten beschikbaar kwam op basis van de financieringssystematiek, ze stelden aan de orde dat het tijdpad van de invoering van de wet werken naar vermogen niet realistisch was en hoe de verdeling van de reintegratiegelden en haar verhouding tot het inkomensdeel was geregeld. Verder valt op dat de bijeenkomsten minder intensief worden, er zijn minder bijeenkomsten van enkele dagen na elkaar en er zijn hierna minder frequent ‘verslagen van niet openbaar gemaakte overleggen’. Zijn er derden afgehaakt? Op 14 januari 2012  verschijnen weer twee conceptversies van de hoofdlijnennotitie om 12:20 en 15:40.

18 januari 2011 is de verschijningsdatum van een set van 8 memo’s 20 tm 25. En heruitgave van de memo’s 17 en 18 die op 13 januari niet besproken konden worden.  Op deze dag verschijnt ook een nieuwe versie van de hoofdlijnennotitie om 15:25. Blijkbaar ter voorbereiding van twee overleggen op 19 januari. 19 januari zijn er ook niet openbaar gemaakt verslagen van deze twee overleggen.

loondispensatie en psycho-sociale beperkingen

Memo 23 gaat over de loondispensatie en psychosociale beperkingen. ‘U heeft, naar aanleiding van opmerkingen van VNG en Divosa over de afbakening van de doelgroep voor het instrument loondispensatie aangegeven nadere informatie te willen over psychosociale beperkingen. Dit belangrijke memo gaat over de definiëring van mensen met een psychosociale beperking, waarbij uitgegaan wordt van de definitie die TNO heeft gegeven toen zij in opdracht van SZW de toegangstoets voor de pilot loondispensatie hebben ontwikkeld. In deze memo wordt hun definitie instemmend aangehaald. Mark heeft het aangekruist. We hebben hiervoor gezien, dat de gemeenten dit voor 5 januari al hadden ingebracht in de onderhandelingen. Ze willen een zo uitgebreid mogelijke doelgroep.  Blijkbaar heeft de staatssecretaris gezien het bovenstaande tevens gevraagd weer te geven wat erover in het regeerakkoord staat, want memo  23 heeft als bijlage de formuleringen van het regeerakkoord die daarop betrekking hebben. Memo 24 gaat over uitwerking werkvoorzieningen/jobcoachvoorziening in regeling WWNV.
Memo 25 is gedateerd 18 januari en heeft betrekking op de IOAW, de IOAZ en de BBZ. Op deze dag verschijnt een nieuwe versie van de hoofdlijnennotitie om 15:38.

Een nieuw jaar met nieuwe onderhandelingen over nieuwe punten

Begin januari pakt men de zaken weer op. 3 januari is er een niet openbaar gemaakt verslag van overleg met derden. Op deze dag verschijnt ook een nieuwe conceptversie van de hoofdlijnennotitie om 12:42.

4, 5 en 6 januari zijn er ook weer niet openbaar gemaakt verslagen van overleggen. Mogelijk is dit de start van het overleg tussen Rijk, UWV en VNG over een nieuw bestuursakkoord. Openbare bronnen melden dat dit overleg ‘begin januari’ is begonnen.  

5 januari 2011 verschijnen er ook weer nieuwe memo’s. Nrs 12, 13, 14 15 en 16. Een memo gaat over de ontschotting reintegratiebudgetten WWB, WSW en Wajong. Een ander memo over de nadere invuling en uitwerking van het instrument van de loondispensatie. Hierbij komt een nieuw discussiepunt boven water, dat zoals later zal blijken is ingebracht door de gemeenten. De tekst van het memo: ‘In de pilot loondispensatie is ook een afbakening opgenomen. Deze afbakening is echter breder dan die in de Wajong. In de pilot kan loondispensatie, naast de verstandelijke, lichamelijke of psychische beperkingen, ook toegepast worden voor degenen die door een psycho-sociale beperking geen WML kunnen verdienen. Psycho-sociale beperkingen duiden op een samenhang tussen het psychisch functioneren van een persoon  in interactie met de sociale omgeving. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan verslaving of agressief gedrag. Deze personen vallen nu ook niet onder de indicatie  ‘begeleid werken’. Gemeenten in de pilot geven aan dat zij vooral bij de psychosociale beperkingen loondispensatie zien als instrument om deze mensen te laten participeren.’ Einde citaat.

Op 5 januari is ook een nota over de herindeling van het zittende bestand in de Wajong klaar. De nota is bedoeld voor het voorbereiden van het debat met de Tweede Kamer over de hoofdlijnennotitie en het voorbereiden van het wetsvoorstel. Een andere tekst gaat over een nieuw punt, nl een onderzoek naar de gezamenlijke uitbetaling van het loon en aanvullende uitkering in het systeem van de loondispensatie. In de kabinetsreactie op het rapport van de commissie De Vries is aangekondigd dat het kabinet de mogelijkheid en wenselijkheid wil onderzoeken om op verzoek van de betrokken werknemer het uitkeringsdeel samen met het loon via de werkgever te laten betalen. De memo is verder leeg en het blijft onduidelijk wat hierover aanvankelijk is besloten. 

Waar blijven de voorstanders van een basisinkomen?

Eerder gepubliceerd op   <http://basisinkomen.nl/wp/opinie/waar-blijven-de-voorstanders-van-een-basisinkomen/> en in het tijdschrift Buiten de Orde.

De afgelopen weken stond de Bijstandsbond in de discussie over het sneeuwruimen in de ideologische vuurlinie waar het gaat om de koppeling van arbeid en inkomen en de verdediging van het traditionele arbeidsethos. Onze kritiek op die koppeling en op het arbeidsethos hebben wij nooit onder stoelen of banken gestoken. Wij zijn vanwege onze standpunten in de sijk genomen door rechts-radikale media, hebben bij andere media wel ons standpunt naar voren kunnen brengen, en worden op internet bestookt met reacties van vooral anonieme zogenaamde reaguurders die ons proberen neer te zetten als waardeloze losers, die egoisitisch en a-sociaal zijn en een gebrek aan solidariteit vertonen. Aan de andere kant hebben we ook veel positieve reacties gehad en proberen sommige individuen en websites het voor ons op te nemen. Wij proberen ons zo goed mogelijk te verdedigen en worden daarbij geconfronteerd met de wetten van de moderne media: het gaat om slogans, ze zeggen tegen ons: gaat u het nu in drie minuten vertellen, of: het item op televisie is precies twee minuten. In die twee minuten moeten zowel voor als tegenstanders aan het woord komen. Wat er aan beeld, geluid en tekst wordt geproduceerd heb je maar beperkt invloed op. Je praat een kwartier als Brugman en er wordt 1 minuut uitgezonden. (Of minder). Het gaat over beeldvorming, snelle indrukken, vaak oppervlakkig, waar onze tegenstanders heel getraind in zijn. En veel kijkers zijn zich er niet of nauwelijks van bewust dat de weergave in de media een systematische vertekening is van andere werkelijkheden.

Bovendien heeft een gedeelte van hen (het bestuur) de macht. Bij de discussie over het sneeuwruimen, die twee weken geleden al begon en die afgelopen dinsdag uitgebreid in de media kwam waarbij het ging om een discussie tussen burgers die wel of niet werklozen gedwongen wilden inzetten intervenieerden de bestuurders en het DWI in Amsterdam woensdag in de discussie door een persbericht uit te brengen waarin stond dat 30 jongeren met een uitkering bij bejaardentehuizen aan het werk werden gezet, en dat dit in januari 300 worden. Onder het motto: het is oud nieuws hoor, dat deden we vorig jaar ook al. Dit leidde tot goedkeurend gemompel van rechtsradikale sites als De Standaard en Elsevier. Zeker om de polarisatie in de samenleving te bestrijden, door toe te geven aan de rechts-radikale standpunten, zullen we maar zeggen. Tenslotte zit de VVD ook in de coalitie in Amsterdam. Tot hoever gaan ze daarmee door? Nu kun je zeggen, wij wenden ons van dit toneelspel af, gaan alleen inhoudelijke zelf gepubliceerde stukjes schrijven, bemoeien ons verder niet met die media-hypes, maar dat schiet ook niet op als het gaat om de verdediging van de belangen van uitkeringsgerechtigden. Bovendien, niet alle media zijn zo oppervlakkig of vijandig, je wordt juist door het feit, dat je in de publiciteit komt benaderd door meer serieuze massamedia, die wel een inhoudelijke discussie voeren. Dus het kan wel degelijk deel uitmaken van het opbouwen van invloed.

Maar ik heb de indruk, dat de rechtstreekse voorstanders van een basisinkomen maar mondjesmaat deelnemen aan de actuele discussies en niet met ons in de vuurlinie gaan staan. Op de website van de Vereniging Basisinkomen bijvoorbeeld worden veel behartenswaardige dingen gezegd waar ik het wel mee eens kan zijn (hoewel ik wel mijn bedenkingen heb bij de basisinkomen-modellen die naar voren worden gebracht) maar de denkrichting is goed. Maar ja, hoe zal ik het zeggen, het zijn tamelijk abstracte verhalen, vaak wel waar, maar niet voor iedereen begrijpelijk denk ik. Een beetje intellectualistisch wereldvreemd, zal ik maar zeggen. Neem bijvoorbeeld het volgende artikel van de website van de vereniging Basisinkomen. Het draagt als titel: Zinloos werk: ook een argument voor een basisinkomen. Je zou zeggen: een mooie probleemstelling, je hebt kritiek op zinloos werk en je hebt een oplossing. Dus een mooie gelegenheid om die meneer Aznani van de VVD eens flink de oren te wassen.

Maar nee hoor, het begint zo: ‘Het grootste gevaar voor de toplaag van een hiërarchisch ingerichte maatschappij is overvloed. Overvloed brengt, in tegenstelling tot schaarste, vrijheid. In een situatie van overvloed, kunnen mensen namelijk doen wat ze zelf willen, zonder dat hun bestaan in gevaar komt. Mensen worden onafhankelijk. En onafhankelijkheid is vrijheid. En dat is precies tegenovergesteld aan de belangen van de machthebbers, omdat hun macht nou juist bestaat uit onze onvrijheid. ‘

Dit is wel een erg simpele verklaring voor het streven van ‘machthebbers’ om de lonen te verlagen en de werklozen onder druk te zetten. Er is toch overvloed? Het gaat erom, hoe het verdeeld is. Er worden ook argumenten van stal gehaald, die aanvechtbaar zijn. Bijvoorbeeld:

‘In deze tijd wordt de productie van steeds meer zinvolle zaken geautomatiseerd. Dat wil dus zeggen dat daarvoor steeds minder arbeid nodig is. Er zijn daarmee steeds minder mensen nodig om de benodigde hoeveelheid aan zinvolle dingen te produceren. Het gevolg daarvan zou dus ook overvloed zijn, namelijk een overvloed aan tijd. Het wordt overbodig om steeds te blijven werken als er voldoende zinvolle zaken beschikbaar zijn. En die overgebleven tijd kan dan aan andere dingen besteed worden. Aan andere zinvolle dingen bijvoorbeeld. ‘

Het is gewoon niet waar dat er steeds minder zinvol werk komt. Er is weliswaar geen toename die voldoende is -zeker in deze tijd van crisis- om iedereen aan het werk te helpen, maar het is gewoon statistisch gezien niet waar dat er steeds minder arbeid nodig is. Dat hangt van veel factoren af. Het is kortom in mijn ogen een warrig verhaal, waar ik geen touw aan vast kan knopen.

Met zulke artikelen haal je de publiciteit niet. Ik blijf dus zitten met een paar vragen. Ik wil geen vooroordeel ventileren tegen de voorstanders van een basisinkomen (misschien is mijn indruk te impressionistisch) maar ik vraag me af: heeft het te maken met een coalitiepolitiek? Proberen zowel van links en rechts voorstanders van een (gedeeltelijk) basisinkomen te vinden, dus de VVD en D’66 niet teveel voor het hoofd stoten, proberen medestanders te vinden in kringen van voorstanders van bestaansonzekerheid, loonsverlagingen, afschaffing ontslagbescherming e.d. Of zijn er andere redenen? Een beetje een ivoren toren politiek, zo van: ach ik kijk neer op wat er in de massamedia gebeurt, daar doe ik niet aan mee, ik discussieer alleen met goede inhoudelijke argumenten over en weer. En probeer intern in overleggen te lobbyen voor het basisinkomen. Of is mijn waarneming gewoon onjuist? Ik weet het niet.

Zeker is, dat de huidige discussie over het verplichte sneeuwschuiven van werklozen slechts het topje van de ijsberg is. Het gaat om de rigoreuze herinrichting van de sociale zekerheid die eraan zit te komen naar aanleiding van de voorstellen van het nieuwe kabinet en de basisprincipes die daarbij gelden. (De voorwaarden waaronder een uitkering verstrekt wordt) Maar het gaat over veel meer dan dat. Het gaat ook over de positie van mensen die betaald werk hebben, bijvoorbeeld in de gezondheidszorg. Kunnen in de toekomst werklozen worden ingezet om werk te doen in bejaardentehuizen waar de huishoudelijke dienst is wegbezuinigd en de mensen met betaald werk volgens zeer strakke productie en tijdschema’s alleen het hoogst noodzakelijke doen in een moordend tempo? En dan ook nog slecht betaald? Als het om deze discussies gaat verwacht ik niets van de liberale partijen, van D’66 tot VVD en PVV. Hoe denken de voorstanders van een basisinkomen hierover?

Onderhandelingen met derden over de eerste hoofdlijnen notities

Op 17 december 2010 verschijnt een set van drie memo’s op het ministerie die met de staatssecretaris besproken zullen worden op 20 december 2010 ‘s middags. Onderwerpen zijn prikkels voor de gemeenten bij decentrale uitvoering, procedures om te komen tot een beschrijving van de verschillende groepen die onder verschillende regelingen vallen, claimbeoordeling, indicatiestelling, toegangstoets, loonwaarde mbt de Wajong en de loondispensatie. Inmiddels is zoveel materiaal verzameld en zijn zoveel beslissingen genomen, dat op 20 december ’s middags ook de eerste concept hoofdlijnen notitie kan verschijnen. Na het overleg met de staatssecretaris wordt de conceptnotitie alweer gewijzigd, want aan het eind van de middag verschijnt de tweede versie van de hoofdlijnen notitie.

20 december is sowieso een belangrijke dag, want er verschijnen op die datum nieuwe memo’s. Een over reikwijdte nieuwe regeling werken naar vermogen en een over het tijdpad Invoeringswet en lagere regelgeving werken naar vermogen. Verder is er een memo dat de volgende tekst bevat: reintegratieinstrumenten en werkvoorzieningen, sociaal akkoord, werkgeversbenadering en –centra en reintegratiemarkt. Merkwaardig is, dat er met de hand bijgeschreven staat dat het memo 13 is, terwijl memo 12 5 januari verschijnt even als memo 14. Heeft men op dit moment nog de illussie gehad, dat er een sociaal akkoord zou komen met werkgevers en werknemers organisaties?. 20 december zijn er ook twee niet openbaar gemaakte nota’s en  twee geheime memo’s.

De volgende dag, 21 december heeft een overleg plaatsgevonden waarvan het gespreksverslag geheim is. Wellicht met de VNG en missschien is er met vakbonden en werkgevers ook wel gepraat aan de hand van een van de eerste versies van de hoofdlijnen notitie, die na het overleg diverse malen gewijzigd is. Want dezelfde dag verschijnen de derde en vierde en vijfde versie van de hoofdlijnennoitie om 16:07, 17:01 en 18:02. De volgende conceptversie zou pas 3 januari 2012 verschijnen. De VNG schakelt bij de onderhandelingen afzonderlijke gemeenten in, om druk uit te oefenen. 21 december staat er een bericht in Binnenlands Bestuur dat steeds meer gemeenten in opstand komen  tegen de manier waarop ze het moeten doen. Ze willen wel, maar niet zonder ´bijbehorend budget en bijbehorende beleidsruimte´. Etten-Leur, Helmond en Nijmegen zijn drie van de zeker 11 gemeenten waar een motie is ingediend én aangenomen waarin de zorgen kenbaar worden gemaakt. Zonder extra geld en middelen kunnen de taken die het kabinet naar de gemeenten wil overhevelen ´niet worden uitgevoerd´, aldus de motie. Hun woordvoerder in Binnenlands bestuur is de al eerder genoemde Hans Wierema. ´We willen met deze motie vooral een tegengeluid afgeven´, zegt hij. 'Ze denken misschien dat ze alles naar beneden door kunnen drammen, maar zo werkt het niet´. [1] 

22 december 2010 vindt dan het officiele overleg plaats van de staatssecretaris en ambtenaren met UWV, Cedris, VNG en Divosa dat in de eerste memo’s al is aangekondigd. Dit overleg wordt waarschijnlijk genoemd in de niet openbare verslagen van overleggen waarvan er 2 op 22 december zijn. Wellicht hebben de vergaderingen met Cedris, Divosa, UWV en VNG niet in een vergadering plaatsgevonden, maar afzonderlijk. Of is er daarnaast nog overleg geweest met anderen. In de ons toegestuurde stukken en genoemde data van verschenen stukken wordt niets genoemd tussen 22 december en 28 december. Op 28 december ziet een niet openbare nota het licht. En op 1 januari verschijnt een geheim memo. Wellicht zijn de onderhandelingen in de kerstvakantie op een laag pitje gezet. 

---

[1] Lees het volledige bericht bij Binnenlands Bestuur.

De eerste beslispunten op het ministerie

Op 9 december is er een set van 6 memo’s. De set bevat een groot aantal beslispunten. Het blijkt dat de memo’s besproken zijn op donderdag 14 december 2010. De dag ervoor op woensdag moet al een overleg hebben plaatsgevonden met derden, want op die datum is er een niet openbaar gemaakt gespreksverslag.

Hans Wierema,  fractievoorzitter van de PvdA in de gemeente Etten-Leur, is er vroeg bij om vanuit de gemeenten een signaal af te geven dat men niet zomaar alles pikt dat van bovenaf wordt verordonneert. [1]. Etten-Leur gaat de nieuwe door de regering opgelegde taken als de Wajong, Jeugdzorg en de AWBZ niet uitvoeren als er geen extra middelen beschikbaar komen. Dat heeft de gemeenteraad van Etten-Leur woensdagavond unaniem besloten, nadat de PvdA in Etten-Leur hierover een motie had ingediend. Lees het complete bericht op www.bndestem.nl

De onderwerpen en beslispunten in de memo’s die op donderdag 14 december zijn besproken moeten verdere richting geven om de regeling Werken naar Vermogen nader uit te werken. Het zou als input moeten dienen voor de dan geplande startnotitie van januari 2011 en het in maart 2011 voorziene wetsvoorstel.

Men bespreekt die donderdag in de eerste plaats het tijdpad wetgevingstraject regeling werken naar vermogen. Het tijdpad wordt blijkbaar ten opzichte van de bestaande plannen niet gewijzigd. Er is een bespreekpunt maar geen beslispunt.

Uit het tweede memo blijkt, dat men begint met het beoordelingscriterium volledig, duurzaam arbeidsongeschikt in de Wajong. Men vraagt zich af wie daarvoor in aanmerking komen. Er een beslispunt. Memo 2 heeft het karakter van een nota. Aanleiding  is de Wajong Vanaf 2012 alleen nog toegankelijk te maken voor jongeren die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn. ‘We bedoelen hiermee de groep die nooit enig inkomen, zelfs niet met loondispensatie of in de WSW, heeft kunnen verdienen. De uitkering is gunstiger dan voor jongeren die in de nieuwe regeling ‘werken naar vermogen’ komen’.

Men wil nieuwe beoordelingscriteria en begrippen introduceren voor de definitie van ‘duurzaam arbeidsongeschikt’. Er zijn andere andere begrippen nodig dan nu in de Wajong gebruikt worden. Men werkt samen met het UWV om de nieuwe begrippen te ontwikkelen. Op de volgende bladzijde wordt het oude systeem uitgelegd. Met de nieuwe begrippen, die weggelakt zijn, kunnen vervolgens de deelbegrippen “helemaal geen loon kunnen verwerven”en “duurzaam arbeidsongeschikt”verder uitgewerkt worden. Een en ander zal nader uitgewerkt worden ten behoeve van een brief aan de Kamer en het wetsvoorstel.

Verder spreekt men op deze dag blijkens memo 3 over de instrumenten die ingezet kunnen worden voor Wajong doelgroep voor de gemeenten. Er is een beslispunt. Vervolgens bespreekt men de aanpassingen van de WSW. Ten aanzien van de uitvoering van de nieuwe wet bespreekt men ook een groot aantal beslispunten.

En tenslotte spreekt men blijkens memo 6 deze dag over de financiering. In dit memo wordt ingegaan op de financiele gevolgen van het toevoegen van gedeeltelijk arbeidsongeschikte Wajongers aan de verantwoordelijkheid van de gemeenten. Een nota over de financiering  in relatie tot de WSW volgt op een later moment. De financiele gevolgen zullen nog vaak terugkomen. Het is het hete hangijzer van de onderhandelingen die met de VNG op gang worden gebracht.

---

[1] Bericht in Binnenlands Bestuur van 14 december 2010